Ouderdomsverziendheid

Ouderdomsverziendheid ontstaat doordat de natuurlijke ooglens in de loop van het leven geleidelijk elasticiteit en helderheid verliest. Dit komt door veroudering van het weefsel waaruit de lens bestaat. De medische benaming voor dit proces is presbyopie.

Doordat de ooglens stug wordt, gaat het vermogen tot scherp stellen op dichtbij (accommoderen) geleidelijk verloren. De gevolgen hiervan zijn meestal vanaf ongeveer het 45^e levensjaar merkbaar. Bij ouderdomsverziendheid wordt het gebruik van een leesbril of een multifocale bril onvermijdelijk.

Klachten
Vooral wanneer u ook al brilcorrectie voor veraf nodig had, kunt u bij het ontstaan van ouderdomsverziendheid in de daaropvolgende jaren in toenemende mate onderstaande ongemakken ervaren:

• snel vermoeide ogen;
• moeite met focussen of wisselend onscherp zicht;
• moeilijkheden met of zelfs afkeer tegen lezen;
• een ongelukkige, nekverstijvende zithouding bij computeren;

Op latere leeftijd zal de ooglens bovendien bij veel mensen uiteindelijk gaan vertroebelen. Men spreekt dan van staar.

Behandeling
Een behandeling waarbij de bril definitief niet meer nodig is voor 50-plussers met ouderdomsverziendheid, is een RLE-operatie. Hierbij wordt de ooglens operatief verwijderd en vervangen door een kunststof implantlens.

Waarom geen ooglasercorrectie?
Ooglasercorrectie, waarbij met laser de sterkte van het hoornvlies wordt aangepast, biedt helaas geen blijvende oplossing voor de brilsterkte op latere leeftijd. Een laserbehandeling corrigeert namelijk alleen het zicht voor veraf, maar lost het leesprobleem veroorzaakt door de stug geworden ooglens, de ouderdomsverziendheid, niet op. Ook het proces van afnemende helderheid en uiteindelijke vertroebeling van de ooglens (staar) wordt hiermee niet gestopt. 

Verouderde ooglens